Hartcoherentie en Spiritualiteit

Wanneer men deze Ruimtelijkheid realiseert, ontstaat onder invloed daarvan liefde, dankbaarheid,gelukzaligheid enz. Wat is dat eigenlijk: Realisatie van Ruimtelijkheid?? Daar begon ik dit stukje tekst mee. Het betekent, dat je de interesse in de objekten laat afnemen en de interesse in dat wat waarneemt laat toenemen. Niet dat de waarnemer interessant wordt, want dat is ook gewoon een objekt, maar dat de waarnemendheid als natuurlijk fenomeen in ieder wezen interessant wordt. Waarnemendheid is hetzelfde als Ruimtelijkheid.

Ik zal je een vergelijking geven: Kijk op je horloge en zie hoe laat het is. Je aandacht wordt meteen vastgezet door het objekt TIJD. De mind kan daar wat mee. Maar is het werkelijk waar, dat het zo laat is? De mind zal zeggen JA. Het hart zal zeggen NEE, want in werkelijkheid is het leven nu onmetelijk. De tijd op ons horloge is slechts een afspraak. Zelfs het woordje NU is voor het Hart niet waar. Onmetelijke Ruimtelijkheid is waar als non-concept. De onmetelijkheid, de ruimtelijkheid is de ware werkelijkheid. De Hart-intelligentie staat daarmee in verbinding. De hart-intelligentie staat ook in verbinding met het lichaam en daarmee met de werkelijkheid, zoals deze is.

De Hart-coherentie-methode nodigt je uit, om met de aandacht naar ruimtelijkheid en vrijheid te gaan. Wanneer men in een sessie begint, dan wordt er vaak gevraagd, om je daarop te richten, als je in 0,1 Herz gaat ademen. Adem je echter een lange tijd op deze manier met de gerichtheid van de aandacht op het lichaam, dan ( en nu komt het grote, open geheim !! ) hoef je je niet meer op Ruimtelijkheid te richten, want je BENT DE RUIMTELIJKHEID ZELF GEWORDEN.

Er is dan niets anders meer dan Ruimtelijkheid . Je ZIET hoe het leven op elkaar inwerkt. Er is Waarneming in Vrijheid, zonder oordeel, zonder goed en kwaad, zonder beter en best. Hoe kan dat?? Hoe is het mogelijk, dat na ongeveer 3 kwartier deze methode toe te passen, ruimtelijkheid/vrijheid niet meer als objekt gezien wordt, maar dat Waarnemendheid en Ruimtelijkheid samenvallen zonder enige moeite of verdere inspanning??? Het is de ultieme Realisatie, dat je altijd al Vrijheid was en nooit niet bent geweest. Ruimtelijkheid en Waarnemendheid vallen in één.

Door wetenschappers is vastgesteld, dat door deze methode van ademen en lichaamsgerichtheid een aantal hormonen, w.o. dopamine en oxytocine , in het bloed sterk toenemen. Deze hormonen zorgen voor een gevoel van verbondenheid, ruimtelijkheid en liefde. Het zou kunnen, dat door een langdurige toepassing van hart-coherentie, er zoveel van deze hormonen door het bloed circuleren, dat men in een verruimd bewustzijn komt, die overigens ook weer afneemt, wanneer de ademhaling zich normaliseert en de aandacht zich weer in de mind ( en het objekt van waarneming ) vestigt.

Het gevoel van verruimd bewustzijn houdt overigens de gehele dag, zo niet dagen, aan. Ook wetenschappers hebben aangetoond, dat de genoemde stoffen nog ong. 6 uur na een sessie aantoonbaar meer aanwezig blijven dan wanneer men dit niet doet.

Je zou kunnen zeggen: “O.k. leuke ervaring van verruimd bewustzijn en dan………???” ( want daarna kom je gewoon weer terug in het bewustzijn zoals het was ). Stel nou eens ( heb ik mij afgevraagd ), dat dat verruimd bewustzijn onze ware aard is en in die zin niet verruimd is, maar puur natuur: Onze natuurlijke staat. Stel nou eens, dat ons alledaags bewustzijn vanuit de mind ( en konstant gericht op de objekten ) een zeer beperkt en opgesloten bewustzijn is.

Eigenlijk weten we met z’n allen natuurlijk ook wel, dat het zo is. We zijn ontstaan uit een enorm groot hart. Kijk naar een levend embryo in de baarmoeder en het eerste wat je ziet is een enorm kloppend hart met een soort wormpje erom heen. Gelukkig in de verre omtrek nog geen Mind te zien.

Dus wat was er eerst??? En dan kun je natuurlijk zeggen, dat dat grote hart nodig is, om alle stoffen door dat lichaampje te pompen. Maar stel nou eens dat dat niet alleen een pomp is, maar een orgaan, dat de intelligentie van het hele universum in zich draagt. Stel nou, dat we ons uit die intelligentie ont-wikkelen en dat het Hart daar, zolang we leven, mee verbonden blijft.

Hart-intelligentie als vormloze ruimtelijke energie, waarin niets is waar te nemen, maar die de volle potentie in zich draagt om alles tot vorm te laten worden. Hart-energie als beschikbare bron voor bijv. onze intuitie, het voelen van sfeer, onze creativiteit en het ervaren van diepere drijfveren, die voor ons juist of niet juist voelen. Laten we zeggen, om nog een vergelijking te gebruiken, dat de intelligentie van de Mind tegen een golfje in de oceaan zegt: “Ik ben een golf en ik ben anders dan alle andere golven. Bovendien kan ik zelf bepalen waar ik heen ga.” Terwijl de Hart-intelligentie zegt: “Ik ben een golf en ik word bepaald door de stroming van de zee, de kracht van de wind en ik ben niet anders dan alle andere golven, we zijn samen de oceaan”.

Hart-coherentie brengt ons hele organisme “ in tune”. Het verruimt, het maakt leeg, het ont-stresst. Als je jezelf voorstelt als een punt in een lege ruimte, dan concentreert de Mind ons in de punt, terwijl het Hart ons verruimt in de leegte, in het vormloze.

Als je diep in Hart-coherentie gaat, is de verruiming alom aanwezig, de volle potentie van het Zijn is een realisatie voor dat moment ( in het begin vaak niet langer dan 20 minuten, mag ook niet langer, omdat het te heftig voor het Centraal Zenuwstelsel zou zijn ). Na verloop van tijd blijft deze realisatie langer doorwerken en wordt je langzamerhand ,zoals ik het noem, binnenstebuiten gekeerd.

Zo waren we overigens al, toen we begonnen met leven. Langzamerhand werden we buitenstebinnen gekeerd door de mensen om ons heen. De objekten en de wereld buiten ( de mind-intelligentie ) werden op den duur belangrijker dan de hart-intelligentie waaruit we ontstaan zijn. Hart-coherentie brengt je terug bij je ware natuur, voorbij de persoon, voorbij de mind: De golf komt terug bij het besef, dat hij de hele oceaan is, gedreven door de maan, de stromingen en de wind.

Ofwel: De persoon komt door de hart-coherentie tot het besef, dat het Leven zichzelf leeft en dat het Hart daarin de verbindende schakel vormt, wanneer de Persoon door de poortloze Poort is gegaan.